Wednesday, November 7, 2007

கவிதை துளிகள்!!

நினைவுகள்!!

மனிதனின்
ஆழ் மனதை
தாலாட்டும் தொட்டில்!

மனிதம்

மனிதனிடம்
மாண்டு போன
உணர்ச்சி!!

தூக்கம்!!

மனித நம்பிக்கையின்
முதற் படி!!

Tuesday, November 6, 2007

அன்பென்னும் இசை!

மனதினில் இருக்கும் சோகங்களின் வடிகால்
எங்கோ பிறந்து எங்கோ வளர்ந்தாலும்
இரு மனங்களை ஒன்றாக்கும் அற்புத வரம்!!
காயங்கள் ரனமாகிப்போனால்-சில்லிடும்
காற்றேன மனதினை குளிரவைக்கும் மருந்து-இது
மனங்களை மட்டும் அல்ல மதங்களையும் ஒன்றாக்கும்!!
மக்களை மனித மாண்போடு நினைக்கும் குணம்!!
அழிவினை ஆக்கமாக்கும் ஆற்றால் மிக்கது
கண்ணீரால் கரையும் கண்களை புன்னகை பூக்கச்செய்யும் புல்லாங்குழல்!!
இந்த புல்லாங்குழலின் இசை அறிந்தவர் மட்டுமே வாசிக்க வேண்டும் என்றல்ல!!
எவர் வேண்டுமானாலும் வாசிக்கலாம்-நேசத்தோடு வாசிக்கலாம்!
அந்த நேசத்தில் மலரும் அன்பென்னும் இசை!
மௌனத்தின் , கண்களின் மொழி- அன்பென்னும் இசை!

எதிர்பார்ப்பு!!

மின்னலைப் போன்ற சிரிப்பு!
கொடியைப் போன்ற இடை!
முத்துப் போன்ற பற்கள்!
மீன் போன்ற விழி!
மான் போன்ற துள்ளல்!
பளிங்கு போன்ற கன்னங்கள்!
குயில் போன்ற குரல்!
இறகு போன்ற மென்மை!-அட
எத்துனை வர்ணிப்புகள் பெண்னைப் பற்றி
அழகு பதுமையாய் பெண்னை பார்ப்பதை விடுத்து
உணர்வுள்ள சக மனுஷியாய் , தோழியாய் பார்க்கட்டும் இந்த சமுகம்
நிறைவேறுமா இந்த எதிர்பார்ப்பு!!

யாருக்காக இந்த கொண்டாட்டம்??

அய்யோ! அம்மா! என்ற அலறல்
குடிபோதையில் கணவன் அல்ல அல்ல கயவனிடம்
தினம்தோறும் அடியும்! உதையும்!

காலையில் அரைவயிற்றுக் கஞ்சியுடன்
தலையில் விறகு சுமந்து
தள்ளாடிய நடையும்! களைப்பேறிய முகமும்!

வீட்டின் வேலைகளை முடித்து
பேருந்தில் இடிபட்டு
அலுவலகத்தில் கோர்ப்புகளோடும்!மேலதிகாரியின் கோபத்தோடும்!

மாலையிட்ட கண்ணாளன் மறைந்த
சோகம் மனதினில் தவழ!
கலங்கிய கண்களோடும்!குழம்பிய நெஞ்ச்த்தோடும்!
ஓநாய்களுக்கு மத்தியில் போராட்டம்!!

இன்று உலக மகளிர் தினம்
வாருங்கள் கொண்டாடுவோம்!! என்ற கூக்குரல்!
யாருக்காக இந்த கொண்டாட்டம்??

ஆட்டுக்குட்டி

சூரியன் உதிக்கையில
பொழுது விடியையல
கண்விழிச்சு எழுந்து வாசலகூட்டிப்பெருக்கி
அரிசியில கோலமிட்டு
கோயிலுக்கு வேண்டிய சமானை எடுத்துவச்சி
குளியல் முடிச்சி நெத்தி மத்தியல பொட்டு வச்சி
கயித்துக் கட்டிலில் ஒறங்கும் மச்சான
எழுப்பி குளிக்கச் சொல்லி
பொங்க வைக்க தேவையான சாமானை
அடுக்கி வைக்க - ஏ புள்ள!
அப்படின்னு பின்வாசல் நின்னு மச்சான் கூப்பாடு போட
மான் குட்டியின் துள்ளல்லோடு என்ன மச்சான் என
மூச்சு வங்கி நின்றாள் வள்ளி!!

அங்கு மே! மே! என கத்திக் கொண்டிருந்த ஆட்டுக்குட்டியைப் பார்த்து
ஏது இந்த ஆட்டுக்குட்டி? என்று கருப்பன் கேட்க
பெருமூச்சு வாங்கியே வள்ளி சொன்னாள்
போனவாரம் நீ சுரம் வந்து
படுக்கையில விழ - நம்ம ஊர் வைத்தியரும்
டவுன் ஆஸ்பத்திரிலதான் ஒன்ன காட்டணும்னு கைய விரிக்க

சோறு போட்ட மாட்டையும்
என் தாய் வீட்டு சீதனமா வந்த பித்தளை ஆண்டாவையும்
வித்துப்போட்டு வைத்தியம் பார்த்ததால
என் ராசா இப்போ எழுந்து நடமாட என் உள்ளம் துள்ளுது!

ஆனாலும் மறுபடியும் ஒனக்கு ஒடம்புக்கு எதுவும் வாராம இருக்க
என் மவராசா நோய் நொடி இல்லாம வாழ
காத்து கருப்பு அண்டாம இருக்க
அம்மனுக்கு பொங்க வச்சு கெடா வெட்டினா
ஒடம்புக்கு வாராம நூறு வருசம் நீ இருப்பனு
பூசாரி சொன்னதால நம்ம ஊரு சந்தையில
இந்த ஆட்டுக்குட்டிய வாங்கியாந்தேன்!

அட பைத்தியமே! என்ற கருப்பன்

காத்தும் இல்ல கருப்பும் இல்ல
எல்லாம் வெறும் பித்தலாட்டம்
சுரம் வர காரணம் சுத்தமான தண்ணி குடிக்காததால
டாக்டரு பாக்கலைனா எப்பவோ போயிருப்பேன்!!

ஒரு உசிர் பொழச்சதுக்கு
எந்த சாமி புள்ள
இன்னொரு உசிர் கேட்குது?
அப்படி கேட்டாதான் அது
சாமி ஆகுமா? என்று கருப்பன் கேட்க

மன்னிச்சிரு மச்சான்
மரமண்டையில ஒரச்சுது -என்ற வள்ளி
மே! என்று கத்திய ஆட்டுக்குட்டியை
பாசத்தோடு வருடினாள்!!

இயற்கையின் எச்சரிக்கை!

மழையாய்,
மரமாய்,
பூவாய்,
காயாய்,
கனியாய்,
விலங்காய்- என்றும் இயற்கை மனிதர் நலம் நாடும்!

ஆனால், மனித இனமே!
மழை தரும் மரங்களை வெட்டினாய்!- தண்ணீர்ப்
பஞ்சம் தலைவிரித்தாடியது!


உன் இருப்பிடம் அமைக்க
என் காடுகள் அழித்தாய்!

உன் தலைமுறை செழிக்க
என் தலைமுறையை அழிக்கின்றாய்!

செயற்கை வாழ்வு வாழ்கிறாய்
இயற்கையை அழித்து!

யானையும் புலியும் உலவிடும்
கானகத்தில் கட்டிடம் கட்டினாய்!- பின்

யானையால் தொல்லை!
புலியால் பயம் !
மக்கள் பீதி என்கிறாய்!

இயற்கையின் உரைவிடம் அழித்து
இன்பம் தேடும் மனிதனே!

நீ செய்த தவற்றால்!

வெப்பத்தால் கடல் நீர் உயர்வு!
கடல் கண்ட சோழபுரம் போல்!
கடல் கொண்டு செல்லும் பல ஊர்களை!

உன் சமுதாய முன்னேற்றத்திற்கு நாங்கள் தடையில்லை!
ஆனால் இயற்கையை அழித்து அழிவை தேடாதே!

உன் அழிவுப் பணி தொடர்ந்தால்
அழியப் போவது உன் இனம்தான்
எச்சரிக்கை!

This Poem says about the Nature's Warning to Mankind for we had destroyed Nature's beauty and resources.

இளைஞனே புறப்படு!

இளைஞனே புறப்படு!


அறியாமை நோயால்
ஆமை ஓட்டுக்குள்
அடங்கி கிடக்கும் இளைஞனே புறப்படு!

நீ முயன்றால்
நீலவானமும் தூரமல்ல!
நினைத்ததை முடிக்க இளைஞனே புறப்படு!

தூங்கும் சமூகத்தை
தட்டி எழுப்பிட!
தன்னம்பிக்கை கொண்டோனாய் இளைஞனே புறப்படு!

சாதியும் மதமும்
சகதியென மிதித்து!
சாதனை படைத்திட இளைஞனே புறப்படு!

சினிமாவை விடுத்து
சிந்தனையை செதுக்கு!
சிகரமும் தொட்டுவிடும் தூரம்தான்!

காலத்தை வீணாக்கும்
காதலை மறந்து!
வாழ்க்கைக் கல்வியை அறிந்துகொள்!

போதை விடுத்து
போரை நடத்து!- வாழ்க்கை
போரை நடத்த இளைஞனே புறப்படு!

உன் விடியல்தான்
உலகத்தின் விடியல்!
உன் வெற்றிதான்
உன் சமூகத்தின் வெற்றி!!

நீ நடத்தும் உண்மைப்போரில்
அநீதிகள் நீராவிஆகட்டும்!

நீ நடத்தும் கொள்கைப்போரில்
கொள்கையற்ற கூட்டம் கூண்டோடு அழியட்டும்!

நீ நடத்தும் பகுத்தறிவுப் போரில்
அறியாமை இருள் அழிந்து போகட்டும்!!

நீ நடத்தும் சமத்துவப் போரில்
தாழ்வுகள் தாழ்ந்துப்போகட்டும்!!

புறப்படு!!

அறிவுத்தேரில்
தன்னம்பிக்கையைத் தேரோட்டியாய்
உண்மையைச் சக்கரங்களாய் கொண்டு

இவ்வுலகை வென்றிடப் புறப்படு!


- ம.வீ.கனிமொழி

This Poem says how the youth must be vigorous and work hard for the upliftment of the society.