Tuesday, November 6, 2007

ஒரு தாயின் தாலாட்டு!!

பத்து மாசம் நான் சுமந்து
பெத்த என் தங்க மகளே
என் வம்சம் தழைக்க
என் மகளாய் வந்த அரும்பே!
என் துன்பம் தூளாக
என் மடியில் பூத்த குறிஞ்சியே!
என் கனவு பலநூறு
நனவாக வந்த அஞ்சுகமே!!
தாயின் தாலாட்டை கேள் தங்க மகளே!!
கண்ணுறக்கம் கொண்டாலும்
கருத்துறக்கம் கொள்ளாதே என்
செல்வ மகளே!!

பட்டப்படிப்பு நீயும்தான் படிச்சிடனும்
சமுதாயப்பணி நீயும்தான் செஞ்சிடனும்
அநீதிகளை எதிர்த்து நின்னு அழிச்சிடனும்

நாணம் அணிகலன் என்போரை
நாணிட செய்திடனும் விவேகத்தால்!

அச்சம் பெண்ணுக்கழகு என்போரை
அஞ்சிட வைத்திடனும் வீரத்தால்!!

மடம் பெண்ணுக்குரியது என்போரை
மடமைச் சேற்றிலிருந்து ஏத்திடனும் அறிவால்!!

அழகு தன்னம்பிக்கை
என உளறும் மூடர்களுக்கு
அறிவுதான் அழகுஎன பறைசாற்றிடனும்!!

மூடப்பழக்கும் மண்மூடிப்போக
பகுத்தறிவுச்சுடர் ஏந்திடனும்!!

எதிர்வரும் துன்பம் துவண்டிட
தூணாய் நிந்திடனும்!
நிழலாய் வாழ்ந்திடனும்!

பெண் என்றால் பொறுமை மட்டுமல்ல
பெருமையும் என எடுத்துகாட்டிடனும்!!

உன் தாய்நாட்டு உயர்வில்
உன் பங்குதனைப்பார்த்து
பூரிப்படையனும் தங்க மகளே!!

பத்து மாசம் நான் சுமந்து
பெத்த என் தங்க மகளே
என் வம்சம் தழைக்க
என் மகளாய் வந்த அரும்பே!
என் துன்பம் தூளாக
என் மடியில் பூத்த குறிஞ்சியே!
என் கனவு பலநூறு
நனவாக வந்த அஞ்சுகமே!!
தாயின் தாலாட்டை கேள் தங்க மகளே!!
கண்ணுறக்கம் கொண்டாலும்
கருத்துறக்கம் கொள்ளாதே என்
செல்வ மகளே!!

This Poem describes about a Mother's ambition about her girl Child.

காமராசர்

விருதுநகர் தந்திட்ட விருதே!
நாட்டிற்கு அயராது உழைத்த செம்மலே!
கருப்பு காந்தியாய் தென்னாட்டில்
காரிருள் அகற்றிய மெழுகுவர்த்தியே!
குலக்கல்வி திட்டத்தை தகர்த்து
அனைவர்க்கும் கல்வியைத் தந்திட்ட குணக்குன்றே!
ஏழையின் கண்ணீரை
ஏந்திட்ட கண்ணிய வேந்தே!
தொண்டுள்ளத்தின் சிகரமே!
ஏர்பிடித்த கைதனை
எழுதுகோல் ஏந்த வைத்த கல்விக்கொடையே!
ஒடுக்கப்பட்டோர் துன்பத்தை
போக்கிட உழைத்த தியாகச்சுடரே!
கஞ்சி குடிப்பதற்கில்லார்க்கு
சத்துணவு அளித்த வள்ளலே!
பேதையாய் வாழ்ந்தோரை
மேதையாய் உலவிடச்செய்த படிக்காமேதையே!!
பலரின் வாழ்க்கைப்பாதையில் ஒளியேற்றிய தீபமே!
நாட்டின் தலைவர்களை உருவாக்கிய
ராசரே! காமராசரே!
பூமியின் சுழற்சி நிற்பினும்
நின் நினைவு மறையாது!
நின் புகழ் குன்றாது!
வாழ்க நின் தொண்டு!!

This poem describes the Great deeds done by Kamarajar Former Chief Minister of Tamil Nadu. This Poem was written in memory of His 105th Birthday celebrated on July 15th.

Kamarajar was popularly called as King Maker.

ஆழ் கடலும் ...

ஆழ் கடலும் சில நேரம்
அமைதி கொள்ளும்- ஆனால்
காதல் தோல்வியுற்ற மனம்
கனவிலும் அமைதி கொள்வதில்லை!

என்றான் காதலில் தோல்வியுற்ற வாலிபன்

தம்பி,

ஆழ் கடலும் சில நேரம்
அமைதி கொள்ளும்- ஆனால்
காதல் பெயரால்
கடமை மறந்து
கண்ணியம் விடுத்து
வாழ்வினை வீணடிக்கும் நீ!! -உன்
பெற்றோரின் மனது
ஆழ் கடலின் சூறாவளியாய்
கொதிக்கும் தீப்பிழம்பாய்
குமறும் எரிமலையாய்
புழுவாய் துடிப்பதை
அறிவாய்!!
உன் ஏற்றம் காண
ஏங்கும் உள்ளங்களை
துயரில் ஆழ்த்தாமல்
துன்பத்தை தகர்த்து
சாதிக்க புறப்படு!!

காதல் சரித்திரம்
பின்பு படைக்கலாம்!-புது
சரித்திரம் படைத்திட
புறப்படு!!

மாற்றத்தை ஏற்றிடு!!

மாற்றமில்லா வாழ்வு
அமைதியான வாழ்வு
துன்பமற்ற வாழ்வு-எப்பொழுதும்
வாழநினைக்கும் மனிதன்
வையத்தில் ஏமாளி!!

சார்ந்திருத்தல் மனிதயில்பு-ஆனால்
சார்ந்திருப்பவை என்றும் மாறாதிருக்கா!!


இழப்பு - இயற்கையின் நீதி!
பிரிவு - வாழ்வியலின் அடிப்படை!

இந்த இயற்கைநீதியின் தெரிதல்
மனித வாழ்வின் தொடக்கம்!

இந்த வாழ்வியலின் புரிதல்
மனித வாழ்வின் தொடர்ச்சி!

மாற்றம் இல்லா வையகம் ஏது?

பூமியின் சுழற்சி
சீரிடும் கடல்
மின்னும் நட்சத்திரம்
ஒளிர்ந்திடும் நிலவு
ஓடும் நதி
மலர்ந்திடும் மொட்டு-என
அனைத்துமே மாற்றம் பெற்றவை!
மாற்றம் பெறக்கூடியவை!


மாற்றம் மிரட்டும்!- எதிர்நின்று
மாற்றத்தை ஏற்றிடு!

மனதை மகிழ்ச்சியின் ஊற்றாய்
மனிதத்தை உயிராய்
சமத்துவம் சுவாசமாய்
துணைகொண்டு மாற்றத்தை ஏற்றிடு!

அவனியின் உயிர்கள் - எப்பொழுதும்
ஆனந்தத்தில் வாழ்வதில்லை

போராட்டத்தின் நடுவிலே
புதுசுதந்திரம் பூத்திடும்!

மாற்றத்தின் மத்தியில்
மானிட உயிர்கள் வாழ்ந்திடும்!

மாற்றம் நிரந்திரம்-என்ற
நிரந்திர தாரகமந்திரம்தனை
நெஞ்சத்தில் ஏற்று
மாற்றத்தை ஏற்றிடு!!

இருள் வானில்
புது விடிவெள்ளியாய்
சமுதாய புரட்சிக்கு வித்திட்டு
மாற்றத்தை ஏற்று
மாற்றத்தை தந்திடு!

This poem explains that nothing is permanent except change and man has to adapt to it.

முதிர்ந்த கோடுகளாய்...!!

பள்ளிக்கூட மணி அடித்தது!
பார்வையில் ஏக்கம் தேங்கிட
புத்தகம் ஏந்திடும் சிறார்களை
வெறுமையோடு நோக்கிய இருகண்களில்
கண்ணீர்த் துளிகள்!

ஆசையாய் இருந்தது
அவனுக்கும்!
அம்மாவின் உணவோடு
அப்பாவின் அரவணைப்பில்
பள்ளியில் நுழைந்திட!

காலை வணக்கப்பாடல்
காதில் ஒலித்தது!-ஆனால்
அவன் வயிற்றுப் பசி
காதை அடைத்தது!!

அந்த பிஞ்சுக் கால்கள்
பின் நோக்கி நடந்தன
மண் சுமக்க!!

பசியின் வாட்டத்திலும்
ஏக்க ரேகை
அவனின் முகத்தில்
முதிர்ந்த கோடுகளாய்...!!

This Poem explains a child who is involved in child labor but who's desire is to study and his emotions when he sees other children of his age marching to school.

மனசு வலிக்குதடி...

மனசு வலிக்குதடி...


கண்ணால் பேசியவளே - என்னை
கட்டிப் போட்ட இளமானே
காதல் கீதம் கற்றுத்தந்த
கட்டழகு பெட்டகமே!


மனசெல்லாம் நிறைஞ்சிருந்த என்
இதயத்தின் இணையில்லா இராணியே
இதழ் விரித்து சிரிக்கும்
முத்துப்பல் அஞ்சுகமே!!


சின்னத அடிபட்டாலும் உன்
சிந்தை துடிப்புல அன்பை
சிந்திய என் காதல்சிந்தாமணியே!


உன்னை பார்த்ததாலே உன்
உருவம் கண்ணுல பதிஞ்சதாலே
உறங்க மறுக்குதடி கண்கள்!!

வச்ச கண்ணு வாங்காம
நீ பாத்திடும் பார்வையால
என் உசிர தொட்டவளே!!

பூமி இது சுத்தறது நின்னாலும்
பூவாய் பூத்த காதல்
புயலாலும் உதிராதுன்னு
சொன்ன என்னவளே!

சொன்ன வார்த்தை
என்ன ஆச்சு!
காத்துல தான் உதிர்ந்தாச்சா?

பெத்தவங்களுக்காக காதல
தியாகம்தான் செய்தாச்சா?

பேசின வார்த்தையெல்லாம் நெஞ்சுல
புதஞ்சு கிடக்குதடி!

மண்ணுக்குள்ள புதஞ்சாலும்
மங்கை உன் முகம்
மனச விட்டு மறையாதடி!

காதல் பாட்டு நான் பாட
காதில் நீயும்தான் போடமறுத்தா
கண்ணீரும் கண்ணோரம் வழியுதடி!

எதையும் தாங்கும் இதயம்தான்-ஆனாலும்
பிரிவு வலியை இதயந்தான் தாங்காமல்
மனசு வலிக்குதடி!

சிறுபிள்ளை விளையாட்டாய்
முடிஞ்சுபோன காதலைத்தான்
நினைக்கையிலே
கரையில துள்ளுற மீனாய்த்தான்
மனம் புழுபோல துடிக்குதடி!
பாய்மரமாய் தள்ளாடுதடி!

பெண்ணே உன்ன நினைக்கையிலே
மனசு வலிக்குதடி...

This Poem describes about a guy's feeling on his Lost Love...

பயணங்கள் தொடர்வோம்...

கள்ளமில்லா உயிர்கள்
களவாடப்பட்டது!
கருணையற்ற கள்வர்களால்!

குருதி ஓட்டத்தில்
சுதந்திரம் பிறப்பதில்லை
தீப்பந்தம் அகல்விளக்காவதில்லை!

பாலைவனத்தை சோலைவனமாக்குவதே
புரட்சி!

தீமையை பொசுக்க
தீவிரவாதம் தீர்வில்லை!

தீவிரவாதம் சமுதாய
பக்கவாதம்!

மக்களின் கண்ணீரில்
மாளிகை கட்டப்படுவதில்லை!

மனிதத்தால் மாற்றம்
காண்பதே அறிவு!

மனிதம் தழைக்க
மதம் தடையென்றால்
மதத்தை விடுத்து
மனிதத்தை மனதில்
பதித்து
தீவிரவாத தீயை
தீர்க்கமாய் தீர்க்க
உணர்ச்சிப் பிழம்பாய்
பயணங்கள் தொடர்வோம்...

This Poem was written when the blast took place at Hyderabad... It depicts the need to abolish Terrorism...